Armani meets Arafat

Een leuk bericht van op de site van BBL: De Britse antiluchtvaartactiegroep Plane Stupid is geïnfiltreerd door een spion. De man had zich onder de naam Ken Tobias lid gemaakt van de vereniging. Maar na wat speurwerk bleek dat hij Toby Kendall heette en werkte voor C2i international, een private spionagefirma. Plane Stupid kwam de afgelopen tijd vaak in het nieuws, onder meer omdat ze het dak van Britse parlement bezetten.

Toby Kendall werd ontmaskerd omdat hij de vreemde gewoonte had een Arafatsjaal te dragen in combinatie met designerjeans van Armani. En blijkbaar is dat 'not done' binnen de wereld van de actiegroepen tegen luchthavens.

Klimaatproblematiek gaat over mondiale rechtvaardigheid

Het Indonesische eiland Bali vormt van 3 tot 14 december het decor voor de klimaatconferentie van de Verenigde Naties. Het worden cruciale onderhandelingen die in het teken staan van een Post-2012 akkoord. Kyoto was een eerste (weliswaar beperkte) stap om de globale emissies naar beneden te halen. Tijdens de klimaattop in Bali moet het proces opgestart worden om tijdig een vervolgtraject uit te stippelen. Een diplomatieke uitdaging zonder weerga!

De klimaatproblematiek is in sé een mondiaal rechtvaardigheidsvraagstuk. De landen in het zuiden hebben het minst bijgedragen aan het veroorzaken van de opwarming van de aarde, maar worden wel het zwaarst getroffen door de gevolgen ervan. De geïndustrialiseerde landen moeten dan ook het voortouw nemen in de strijd tegen de klimaatverandering.

An Heyerick (VODO) en Saar Van Hauwermeiren (Oxfam Wereldwinkels) volgen de onderhandelingen in Bali met een bijzondere aandacht voor de belangen van het zuiden. Ze houden een blog bij op de VODO site. De officiële teksten en speeches en on-line webcasts vind je op de site van de Verenigde Naties.

Op straat voor solidariteit en klimaat!

http://www.8dec2007.be

Eenvoudigste milieutip van het jaar

Surf naar de informatiepagina van 1207 en vink aan "ik wil geen telefoongids - 2,5 kg papier - meer ontvangen." Als 90 % van de mensen niet langer een telefoongids op zijn stoep wil, dan is dit 5000 ton papier x 525 kg CO2 of 2.625.000 kg (!) CO2 bespaard.

De site 1207 is de informatiepagina van de firma die deze gids afdrukt. Je kunt alle info ivm telefoonnrs online opvragen of raadplegen.

'Old habits die hard'

Blok Watch the End

Marc Spruyt houdt er mee op. Hij denkt dat de opgang van het VB gestuit is, het cordon sanitaire zal wellicht nooit meer barsten omdat de druk er niet meer is, zegt hij. Ik volg hem daarin. De rol van Vlaamse zweeppartij is overgenomen door NVA en LDD, hun racistische discours begint zijn appeal te verliezen omdat de 'onfatsoenlijke aanpak' niet werkt en mensen geen spreekbuis meer nodig hebben om hun eigen weerstanden te uiten. En bovendien had het VB geen antwoorden op de grote vragen van de nabije toekomst met als voornaamste: de klimaatwijziging en de noodzaak van radikale maatregelen.

Web 2.0 ook voor klimaat

Het internationaal netwerk voor mondiale rechtvaardigheid lanceerde een nieuwe ruimte voor sociale netwerking rond het klimaatthema. Web 2.0 projecten, zeker als ze een maatschappelijke meerwaarde bieden, kunnen me steeds wel interesseren. Du heb ik mezelf een profieltje aangemaakt bij wijze van test. Zoals alle goede community-websites kan je ervaringen delen, 'vrienden' maken enz. Je kan ook groepen aanmaken.

Uit een interview met één van de stichters op het euforic blog blijkt dat ze ook een ontvangstruimte gemaakt hebben op Second Life.

Ik heb nog geen tijd gehad om mijn profiel te stofferen. Die groene voeten op mijn ecologische voetafdruk zijn wat te optimistisch vrees ik - ik had niet al onze electriciteitsrekeningen bij de hand om een volledige berekening toe te laten. Iets voor later.

Petitie voor ecologische economie

Vanmiddag naar een infomiddag geweest met Peter Tom Jones, auteur van TERRA ICOGNITA, het opzienbarende boek over ecologische economie. Het is de tweede maal dat ik hem zijn verhaal hoor brengen. En het is zeer overtuigend. Voor dat boek hadden de auteurs drie jaar nodig. Het werd een dikke turf met een quasi volledig overzicht van de wetenschappelijke stand van zaken, klimaat- en economiegewijs. Over zijn recente boek dat hij schreef met Els Keytsman, "Het klimaat boek," vol met praktische oplossingen. Al heb ik als voorstander van het voorzorgprincipe de voor de hand liggende feiten niet nodig (en ze zijn ernstig!), het is dringend tijd dat de tanker van ons vernietigend economisch model gekeerd wordt, is het niet voor ons, dan zeker voor onze kinderen!

Onderteken dus de petitie voor een ecologische economie! Maandag wordt ze gepresenteerd aan Els Van Weert - een goede reden om nog snel te ondertekenen!

NB: een bespreking van Terra Icognita volgt binnen afzienbare tijd

Petitie voor meer ecologische duurzaamheid in economisch beleid

Nog een petitie: op 23 april 2007, precies 20 jaar na het verschijnen van het Brundtlandrapport, zal VODO (Vlaams Overleg Duurzame Ontwikkeling) een memorandum en een petitie overhandigen aan de Belgische Regering. Met deze actie pleiten ze voor een ander en beter economisch beleid door een meer realistisch rekenmodel te gebruiken dat zich expliciet ent op waarden als ecologische duurzaamheid, sociale rechtvaardigheid en mondiale verantwoordelijkheid.

VB de ecologische tour op

Gisteren kreeg ik een persbericht van het Vlaams Belang onder ogen en ik geloofde mijn ogen niet. Onder de titel "Vlaams Belang wil lager BTW-tarief voor de bouw van passiefhuizen" gaan Frank Creyelman en Anke Van dermeersch ('begot') helemaal de ecologische tour op. Ze bepleiten in het persbericht een serieuze daling van het geldende BTW tarief voor de bouw van de zg. passiefhuizen. Nog sterker: ze doen een keer niet laatdunkend over een voorstel van Bart Martens (sp.a) om een fiscale bonus te geven voor (ver)nieuwbouw en renovatie. Ze noemen het zelfs "een stap in de goede richting."

En dat voor een partij die tot voor kort het woord ecologisten meestal in één adem uitsprak met "fundamentalisme." Zou het kunnen dat ze de laatste maanden niet genoeg in het nieuws zijn naar hun zin? Dat ze het gevoel krijgen een achterhoedegevecht te leveren? Tijd om onze eieren niet allemaal meer in dezelfde mand te laten liggen, is ongetwijfeld de idee van enkele backbenchers in het parlement die het beu zijn in de schaduw van de top te zitten maar de lef niet hebben om er tegen in te gaan op de aloude thema's.

Of ze hier nu mee de media gaan halen of hun publiek zullen charmeren dat lijkt me nogal onwaarschijnlijk. Voor de pers blijft hun thema hetzelfde, zeker na de recente terugkeer naar een harder programma. Wellicht zal deze schuchtere poging om mee op de ecologische trein te springen hoogstens een 2 regels schampere commentaar opleveren van één of andere commentator zonder inspiratie.

Nucleaire lobby misbruikt 'laboratoriumcultuur'

Dr. Gert Goeminne maakte op 29 november een punt in De Morgen dat veel te weinig gemaakt wordt. Hij stelt de 'onfeilbaarheid' van wetenschappelijke cijfers ter discussie en vooral het oneigenlijk gebruik ervan door politici en opiniemakers allerhande. Wetenschappers zoals Dr. Goeminne weten heel goed dat de resultaten van een op wetenschappelijk verantwoorde wijze gevoerd onderzoek nog steeds maar een beperkte relevantie hebben: ze zijn enkel juist binnen de controleerde grenzen van het onderzoek. Door onderzoeksresultaten onbeperkt te extrapoleren zonder rekening te houden met andere omgevingsfactoren knaag je aan de relevantie van de cijfers.

Goeminne legt de vinger op één van de pijnpunten van de moderniteit, namelijk de 'laboratoriumcultuur.' Die gaat er van uit dat je, om een probleem op te lossen, het fenomeen best uit zijn context haalt en in een steriele omgeving onder strikt gecontroleerde omstandigheden bestudeert. Dat heeft ons al veel vooruitgang opgeleverd maar ook veel ellende. Vooral omdat de resultaten vaak gepresenteerd worden als algemeen geldend. Met nefaste gevolgen: politici verschuilen zich achter cijfers om geen knopen te hoeven doorhakken; industriële lobbygroepen misbruiken wetenschappelijke cijfers voor hun eigen doelstellingen en verschuiven het algemeen belang naar de achtergrond. En tenslotte de publieke opinie die begint te twijfelen omdat diverse specialisten elkaar tegen spreken (ook al gaat het enkel om een normaal wetenschappelijk debat).

Het siert Dr. Goeminne dat hij uit zijn traditionele rol treedt en meer durft te zijn dan enkel wetenschapper. Hij neemt zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid op als intellectueel. En dat is nodig. Want onze samenleving is gebaat bij wetenschappers die zich niet voor de kar laten spannen van politici en belangengroepen. Je hoeft overigens geen wetenschapper te zijn om te weten dat opnieuw de nucleaire kaart trekken een gevaarlijke en onverantwoorde keuze is. Een beetje basiskennis en een gezond gevoel voor verhoudingen is meer dan genoeg.

Ter Zake op batibouw

Donderdagavond 2 maart kondigde Phara De Aguirre een reportage aan over jonge koppels die kasten van huizen neerzetten. Helaas, na het bekijken van de royale omstandigheden die deze jonge mensen, "geen grootverdieners," aldus Phara, zich schijnbaar moeiteloos kunnen veroorloven, kunnen andere jonge koppels zich alleen maar gesterkt voelen om hetzelfde te doen.
Want wat komen we echt te weten? We krijgen het verhaal van een bankbediende en een onderhoudsmechanicien en alle nieuwe snufjes die ze in hun kraaknette, sleutel-op-de-deur villa hebben laten installeren. Met twee auto's voor de deur. Met welke lening ze die levensstijl financieren komen we niet te weten. De hele straat is gebouwd op een terrein dat vroeger landbouwgrond was. Volgens de commentator ging de boer op pensioen en stonden er in geen tijd een hele reeks villa's in aanbouw... Hola, wacht even. En wat met de conversie van landbouwgrond naar villagrond? Kan dat zo maar? Hoe is dat gebeurd? Niemand die ze zich vragen bij stelt. Zijn dit de jaren '80 misschien? Zijn dit nog steeds de jaren waarin ongebreideld werd gebouwd en onze openbare ruimte zonder omzien werd opgesoepeerd en geprivatiseerd ten koste van het beperkte areaal aan groen en open ruimte?

Beste redactie van Ter Zake, dit is 2006. Kyoto is pas in werking getreden. Het zijn postmoderne tijden. Mensen beginnen stilaan in te zien dat we spaarzamer moeten omspringen met schaarse energie en ruimte en dat we onze kinderen niet noodzakelijk gelukkiger maken door ze heel hun leven in materiële luxe onder te dompelen. En tenslotte, als kijker van Ter Zake voel je je enigszins bij de neus genomen als je bij het begin van het programma een vraag voorgeschoteld krijgt waarvan je denkt "ja, dat zou ik ook wel eens willen weten" om dan vast te stellen dat er helemaal geen antwoord volgt. Heel teleurstellend.